Hoe Kies Je een Beleggingsfonds Dat Echt de Markt Verslaat: Alpha, Sharpe, Beta en de Wiskunde die de Meeste Beleggers Overslaan

Als u niet kunt zeggen wat de Alpha van uw fonds is ten opzichte van de benchmark, dan betaalt u een manager om iets te doen wat u voor 0,25% in een ETF had kunnen kopen.

Het Europese fondsenuniversum telt ongeveer 65.000 actief beheerde fondsen die op de plank van banken liggen. De meeste presteren slechter dan de index waaraan ze worden gemeten. Een fonds kiezen omdat uw bank het pusht, of omdat de brochure er gelikt uitziet, is hoe beleggers uiteindelijk 1% per jaar betalen voor rendementen onder de index. Er is een betere manier, en daar heeft u geen CFA voor nodig, gewoon vier kengetallen en de bereidheid om er ook echt naar te kijken. We hebben dit vorige week besproken, samen met een bredere update over grondstoffen en de obligatiemarkt, voortbouwend op punten uit ons eerdere artikel over zilver als strategisch bezit.

Waarom Actieve Fondsen Hun Kosten Moeten Rechtvaardigen

Een ETF volgt een index. Het probeert niet beter te presteren, het probeert gelijk te lopen. Dat is het hele product, en dat is waarom ETF-kosten rond de 0,10% tot 0,30% per jaar liggen.

Een beleggingsfonds is het tegenovergestelde voorstel. U betaalt een manager (meestal 0,75% tot 1,5% per jaar) omdat hij geacht wordt de benchmark te verslaan. Lukt dat niet, dan bent u slechter af dan wanneer u de goedkope ETF had gekocht. Dus de enige eerlijke vraag die u zich moet stellen voor u een actief fonds koopt is: hoeveel extra rendement levert deze manager boven de index, na kosten?

Dat getal heeft een naam. Het heet Alpha.

De Vier Kengetallen die Echt Tellen

Alpha: Het Enige Kengetal dat de Kosten Rechtvaardigt

Alpha meet het extra rendement ten opzichte van een benchmark. Als de S&P 500 10% rendement maakte en uw large-cap fonds 12%, dan is de Alpha van het fonds ongeveer 2%. Dat is de waarde die de manager toevoegde, of niet.

Een negatieve Alpha betekent dat de manager waarde vernietigt ten opzichte van een passief alternatief. Er is geen scenario waarin het zinvol is daarvoor te betalen. Als vuistregel geldt: een fonds met een aanhoudende Alpha van rond de 10% boven de benchmark is de kosten echt waard. Zit het daar materieel onder, dan moet u zich afvragen waarom u niet gewoon de index aanhoudt.

De valkuil waar de meeste beleggers in trappen is een fonds vergelijken met de verkeerde benchmark. Een Amerikaans large-cap fonds moet worden gemeten tegen de S&P 500, niet tegen een wereldwijde index. Een Europees small-cap fonds moet worden gemeten tegen een Europese small-cap index. Banken kiezen soms vleiende benchmarks, controleer dus waar het fonds daadwerkelijk mee wordt vergeleken.

Sharpe Ratio: Rendement Gecorrigeerd voor Risico

Twee fondsen kunnen allebei 10% per jaar opleveren. De ene doet het misschien met stabiele, voorspelbare maandelijkse winsten. De andere swingt mogelijk wild tussen +8% en -6% maanden voordat hij op hetzelfde getal uitkomt. De Sharpe ratio onderscheidt deze twee.

Een Sharpe ratio boven 1 betekent dat het rendement van het fonds goed gecompenseerd wordt voor het genomen risico. Boven 2 is uitstekend. Onder 1 betekent dat de manager meer volatiliteit op zich neemt dan het rendement rechtvaardigt. Als u ’s nachts niet kunt slapen omdat uw portefeuille 4% daalt in een slechte week, dan telt de Sharpe ratio van uw fondsen meer dan het krantenrendement.

Beta: Hoeveel het Fonds Meebeweegt met de Markt

Beta meet de gevoeligheid voor de bredere markt.

• Beta van 1,0, het fonds beweegt gelijk aan de index.
• Beta van 1,3, als de markt 1% stijgt, stijgt het fonds doorgaans 1,3%. Als de markt 1% daalt, daalt het fonds doorgaans 1,3%.
• Beta van 0,7, het fonds is minder volatiel dan de markt in beide richtingen.

Een hoge Beta is op zichzelf niet slecht. Een fonds met hoge Beta versterkt uw winsten in een stijgende markt. Maar in een correctie versterkt het ook de pijn. Stem de Beta af op uw risicotolerantie en uw visie op waar de markten heen gaan, en bedenk dat grondstoffen en energie-exposure op heel verschillende Beta-niveaus kunnen zitten, afhankelijk van de onderliggende posities.

Standaarddeviatie: Hoe Vlak de Rit Is

Een fonds met een gemiddeld rendement van 10% per jaar kan daar op twee manieren komen. Het kan elk jaar dicht bij de 10% leveren, of het kan schommelen tussen +25% en -8%. De standaarddeviatie vertelt u welke van de twee.

Een lagere standaarddeviatie betekent een vlakker rendementspad. Een hogere standaarddeviatie betekent meer drama. Geen van beide is goed of fout, het hangt af van uw beleggingshorizon en wat u emotioneel kunt verdragen. Beleggers die in dalende markten in paniek verkopen, moeten fondsen met hoge standaarddeviatie volledig vermijden, ook al ziet het langetermijnrendement er aantrekkelijk uit.

Hoe Bouwt U Hier een Portefeuille Mee Op

Zodra u een shortlist heeft van fondsen met sterke Alpha, een gezonde Sharpe ratio en een Beta die past bij uw risicoprofiel, is er nog één stap: correlatie.

Als u vijf fondsen bezit die zich allemaal hetzelfde gedragen, dan heeft u geen gespreide portefeuille, dan heeft u één positie verdeeld in vijven. Correlatieanalyse brengt in kaart hoe elk fonds beweegt ten opzichte van de andere, op een schaal van -1 tot +1. Een correlatie van 1 betekent dat twee fondsen exact gelijk bewegen. Een correlatie rond 0 betekent dat ze onafhankelijk bewegen. Hoe lager de correlaties tussen uw posities, hoe meer echte spreiding u heeft.

De Manager Achter de Cijfers

Kengetallen alleen zijn niet genoeg. Voor u kapitaal toezegt, controleer ook:

• Hoe lang beheert de manager dit fonds al? Een trackrecord van vijf jaar onder één manager is meer waard dan vijftien jaar onder drie verschillende managers.
• Hoe wordt de manager beloond? Prestatiegebonden beloning brengt zijn belangen op één lijn met die van u. Beloning op basis van opgehaald vermogen niet.
• Wat zijn de totale kosten? De vermelde beheervergoeding vertelt niet altijd het hele verhaal. Kijk naar de TER (totale kostenratio) en eventuele prestatievergoedingen.

Waar Grondstoffen Nu Inpassen

Het negatieve reële rente-klimaat in de eurozone, waar de inflatie het grootste deel van het afgelopen decennium boven de rente lag, is de structurele reden om überhaupt naar grondstoffen te kijken. Als uw spaarrekening 1,75% oplevert en de inflatie 2,5% is, verliest u elk jaar koopkracht zolang u in cash blijft zitten. Niets doen is ook een beleggingsbeslissing, en op dit moment is het een verliezende.

Voor beleggers die brede grondstoffenexposure willen zonder één enkel futurescontract te kiezen, houdt de WisdomTree Broad Commodities UCITS ETF (PCOM) een gespreide mand aan, met goud als grootste weging op ongeveer 15%, gevolgd door olie, koper, zilver, sojabonen, aardgas, aluminium en andere. Het is een van de weinige manieren om deze beleggingscategorie te bereiken via een gereguleerde UCITS-structuur, nadat Europese toezichthouders ETP’s met één onderliggende grondstof hebben beperkt.

Voor specifiek landbouw houdt de iShares Agribusiness ETF ongeveer 60% in agrarische bedrijven en 40% in kunstmestproducenten. Met de plant- en oogstseizoenen op het noordelijk halfrond die structureel druk leggen op de toelevering van kunstmest, is dit een manier om te positioneren rond voedselzekerheid en stijgende productiekosten.

Geen van beide is een korte-termijntrade. Beide passen als portefeuilleonderdelen naast een goed geselecteerde kern van beleggingsfondsen en aandelen, hetzelfde gedisciplineerde proces geldt of u nu een fonds of een ETF kiest.

Het Betere Alternatief voor een Spaarrekening

Voor het deel van uw kapitaal dat u echt veilig wilt houden, is een Nederlandse staatsobligatie met een rendement van rond de 2,5% op korte termijn moeilijk te verslaan. Triple-A genoteerd, veiliger dan een bankdeposito, volledig liquide, u kunt elke seconde van elke handelsdag verkopen, en de opgebouwde rente wordt uitbetaald wanneer u verkoopt. Vergelijk dat met een spaarrekening met vaste looptijd die 1,75% betaalt, waarvoor uw kapitaal vastgezet moet worden.

Het punt is niet dat het ene product universeel beter is dan het andere. Het punt is dat u, zodra u helder ziet wat u krijgt, Alpha, Sharpe, Beta, rendement, liquiditeit, stopt met gokken en begint met beslissen. De meeste beleggers verliezen geld niet omdat ze de verkeerde beleggingscategorie kozen, maar omdat ze nooit de juiste vragen stelden over de producten die ze kregen aangesmeerd.